kleine jongenKleine jongens… Geen enkele hetzelfde. Allemaal met hun eigen gedachten en dromen. Vragen, de hele dag door. Alles willen weten van deze grote wereld. “Mama, leven hier dino’s in dit bos? Welke dino is het sterkst? Waar gaat papa heen? Waar ga jij heen? Waarom moet ik naar school?
Op al die vragen probeer ik als ouder een antwoord te geven. Een antwoord waarvan ik hoop dat hij dat begrijpt zodat hij leert welke normen en waarden ik belangrijk vind zodat hij die op een dag eigen kan maken, of niet natuurlijk maar dat hij er in ieder geval over na kan denken zodat hij straks eigen keuzes kan maken.

Ik wil hem beschermen, zorgen dat hij nooit bang is of zich alleen voelt maar hoe ouder hij wordt, hoe vaker ik merk dat dat ook heel moeilijk is want wat is het eigenlijk wat ik je kan meegeven kleine jongen en hoe zorg ik daarvoor?

Ik had altijd het idee om je niet seksespecifiek op te voeden. Dat was mijn plan. Ik kocht poppen, roze dingen en barbies met het idee erachter om je je mee te geven dat je mag zijn wie je wilt zijn. Ik er niet aan gedacht dat jij ook eigen wensen en idee├źn hebt. Poppen en barbies daar keek je niet naar om. Auto’s, blokken, dieren dat trok jouw aandacht. Tot je naar school ging hield je van roze dingen. Dat is nu al veranderd. Je vraagt mij regelmatig of iets wel voor jongens is en als ik dan zeg dat het voor jongens en meisjes is kijk je me argwanend aan en vraagt me nog een keer of ik zeker weet dat het wel voor jongens is en niet voor meisjes. Ik weet dat je op een leeftijd bent dat je aan het onderzoeken bent of je een jongen of een meisje bent en dat dit erbij hoort.

Toch vind ik het stiekem een beetje jammer dat je iets, wat door de maatschappij en de geschiedenis gevormd is, iets niet leuk mag vinden omdat het niet voor jongens is en ik hoop dat ik je mee kan geven dat je kunt worden wie je wilt zijn.

kleine jongen

Share