Mijn naam is Ruth. Ik ben 31 jaar. Ik heb op dit moment een relatie van bijna 16 jaar en we zijn nu 4 jaar ouders van onze zoon Liam.

In december 2014, nu bijna 2 jaar geleden kreeg ik een ongeluk. Een ongeluk waarbij ik brandwonden op liep in mijn gezicht, mijn hals en op mijn arm en mijn hand. Binnen een fractie van seconden kon ik niks meer. Ik kon mezelf niet meer aankleden, niet meer douchen, geen eten meer voor mezelf bereiden en niet meer voor Liam zorgen.
Voor dat moment stond ik vol in het leven. Ik werkte heel veel, zorgde daarnaast voor Liam en had weinig vrije tijd. Na dat ongeluk kwam er tijd. Tijd die ik niet wilde want ik wilde iets doen. Ik wilde actief blijven en bezig zijn. Ik wilde zeker niet verzorgd worden en afhankelijk zijn. Ik kreeg depressieve gevoelens en had toen nergens meer zin in. Na drie donkere maanden kwam de wil weer om iets te gaan doen. Ik wilde gaan sporten. Daarvoor had ik wel eens gesport maar nooit echt actief. Ik vond er gewoon niks aan en ging dan wel eens naar de sportschool maar dat ik kan niet zeggen dat ik het leuk vond. Nu had ik bedacht om te gaan hardlopen. Ik vond hardlopen er altijd al zo bevrijdend uit zien. Ik ben gelijk naar de Runnersworld gegaan voor goede schoenen. Kleding gekocht en de app Evy aangeschaft. Ik heb me, hoe lastig ik dat soms ook vond, gehouden aan wat Evy mij vertelde te doen. Ik had begrepen dat het opbouwen heel belangrijk is om blessures te voorkomen.
Na ongeveer 2 maanden kon ik twintig minuten achter elkaar rennen, zonder pauze. Dat voelde als een overwinning, als kracht, alsof ik weer iets kon. Toen ik merkte hoeveel energie ik eigenlijk van sport kreeg begon ik ook groepslessen te volgen; Total Body, Zumba en daar ontdekte ik ook Yoga. Yoga had me altijd al aangesproken omdat ik best wel spiritueel ben en ik geloof in innerlijke kracht. Yoga brengt me dit ook. Net als met heel veel sporten is het bij Yoga ook zo dat hoe vaker je het doet hoe gemakkelijker het gaat. Ik merkte dat ik steeds meer kracht kreeg, meer rust, beter op mijn ademhaling ging letten en meer uithoudingsvermogen kreeg. Sport begon belangrijk voor mij te worden. Ik wilde het liefst elke dag sporten en dat heb ik lang vol gehouden.

Doordat ik sportte voelde ik me ook gemotiveerd om weer een opleiding te gaan doen. Ik heb na de geboorte van ons zoontje heel lang niet de energie gevoeld om naast moeder zijn en mijn werk binnen de vrouwenopvang om daar nog iets naast te gaan doen en door sport kreeg de energie om meer te gaan doen. Na een half jaar was ik geslaagd voor de post-hbo opleiding seksuologie.

Een aantal maanden geleden voelde ik me helaas sportmoe. Ik stopte daardoor bijna helemaal met sporten waardoor ik weer minder goed en energiek begon te voelen. De drempel was hoog om weer te beginnen en ik belandde in een negatieve spiraal waarin je nergens zin hebt, je niet gaat sporten en je daar weer rot over voelt en dan is het cirkeltje rond. Een aantal weken was ik het zat. Ik zette de knop om en begon samen met een personal trainer weer te gaan sporten en gezonder te leven en ik merk nu al dat ik lichamelijk en geestelijk me weer beter in mijn vel begin te voelen. Bijzonder toch wat sport met jouw lichaam en met je geest kan doen? Wat voeding met je lichamelijke en geestelijke welzijn kan doen? Door dans, yoga en hardlopen wakker ik een passioneel gevoel aan. Herken je dat ook? Iets waar je blij van wordt? Waar je hart sneller van gaat kloppen? Waardoor je je bevrijd voelt?

Yasemin heeft een aantal van mijn blogs gelezen en bood mij een plek aan om mijn blogs aan te bieden want schrijven is ook een enorme passie. Ik schrijf omdat ik anderen wil inspireren. Niet om dezelfde mening of idee├źn te hebben maar ook om de ander aan het denken te zetten, om iets van een andere kant te bekijken. Ik ben een idealist, ik geloof vooral in het goede van de mens. Ik wil anderen uitdagen om het beste uit zichzelf te halen en ik heb er enorm veel zin in om mijn verhalen met jullie te delen.

Liefs Ruth